استرلینگ هم از اون بچه هایی بود كه مادرشون رو از دست داده بود ! اتفاقا هنوز اولین قسمت ها رو داره نشون میده و توی این قسمت حسابی رو این نكته مانور داد ؛ استرلینگ تو خواب مادرش رو میبینه كه با یه قطار از كنارش عبور میكنه و وقتی از خواب بلند میشه و با پدرش ، آلیس ، فلورا و مادربزرگشون به گردش میره.

اونجا یه غار رو میبنه كه عكس یه زن رو دیوارشه و زیرش نوشته مادر ! عكسی كه استرلینگ رو یاد مادرش میندازه و او در راه برگشت به خودش میگه : « راستش رو بخواید من مطمئن نیستم اون عكس شبیه مادرم باشه ، فقط اینو میتونم بگم كه اول وقتی نگاهش كردم بد جوری یكه خوردم . به قول آلیس كسی كه اون عكس رو كشیده حتما بچه ای بوده كه مثل من مادرش رو از دست داده بوده .‌»

رامكال مطمئنا پر است از جذابیت و نوستالژی ! از دستش ندید.

رامكال Rascal
كارگردان: آرایگو، راسوكارو
محصول 1977
انیماتور و طراح كاراكتر: تن زیو یانگ
براساس كتاب «راسكال» نوشتة استرلینگ نورث

این بار حیوانات و انسانها کنار هم در یکی از محصولات نیپون نقش آفرینی می کنند، گرچه این همزیستی پایدار نیست؛ استرلینگ نورث، پسر خوش قلبی است که حیوانات را خیلی دوست دارد. او یک روز یک بچه راکون را در جنگل پیدا می کند. استرلینگ راکون را راسکال (رامکال) می نامد و به خانه می برد. از این به بعد، رامکال همراه همیشگی استرلینگ می شود. همه چیز به خوبی پیش می رود تا آنکه یک روز ذرت شیرین زیر زبان رامکال مزه می کند و او شبانه به مزرعه ذرت همسایه یورش می برد.

استرلینگ درک می کند که همزیستی انسان با حیوانات وحشی واقعا دشوار است. داستان زمانی که باد و بوران سنگین، گله دامهای پدر استرلینگ را به کلی تلف می کند، تلختر می شود. استرلینگ باید به دبیرستانی در میلواکی برود. رامکال حالا بزرگ شده است و استرلینگ تصمیم می گیرد او را به محیط طبیعی اش در میان درختان جنگل باز گرداند. او رامکال را به کنار دریاچه می برد و رها می کند تا به میان درختان برود. خود او هم روز بعد شهرش را با قطار ترک می کند و به سوی میلواکی می رود.

راسكال بالاخره در قالب یك سریال ساخته شد و مثل بمب توی دنیا صدا كرد. یكی از معروف‌ترین روزنامه‌نگارهای ژاپن، به اسم كازو ناگاتا گفته: «30 سال است كه بچه‌های ژاپن این كارتون را می‌بینند و همچنان مثل اولش جذاب و دوست‌داشتنی است... محبوبیت راسكان در ژاپن بیشتر از محبوبیت میكی ماوس در آمریكاست.»

استرلینگِ واقعی، سال 1974 از دنیا رفت و خانة چوبی‌اش چند سال پیش توسط «انجمن استرلینگ نورث» ترمیم شد و به موزه تبدیل شد. اعضای خوش سلیقة انجمن، امضای استرلینگ و چهرة راسكال را روی یك تابلو حك كردند و آن را جلوی خانه آویزان كردند. ....

روستای ادگرتون (ایالت ویسكانسین) به دنیا آمد و داستان‌نویسی را عملا بعد از فارغ‌التحصیلی از دانشگاه شیكاگو شروع كرد. همة داستان‌های استرلینگ مثل رامكال، یك جورهایی به روستای ادگرتون ربط دارد. راسكال (1963) قصة خود استرلینگ بود، یك قصة اتوبیوگرافیك از زندگی نوجوانی ده دوازده ساله كه لابه‌لای مشكلات پدر رؤیاپردازش (دیوید ویلارد نورث) و مرگ مادرش (الیزابت نلسون نورث) و مردم دور و برش گیر كرده بود. سال 1963 كه راسكال منتشر شد، آن‌قدر مورد توجه قرار گرفت كه چند سال بعد، والت دیزنی از رویش یك فیلم ساخت. یك‌دفعه رمان به 18 زبان ترجمه شد و 500 هزار جلد از آن در سراسر دنیا به فروش رفت. یكی از همین نسخه‌ها هم به دست رئیس نیپون رسید. او هم آن را خواند و تصمیم گرفت از رویش كارتون بسازد.

برای همین یك تیم چند نفره را مأمور كرد كه به ادگرتون بروند. آن‌ها خانة چوبی استرلینگ، كلیسای روستا و ساختمان قرمز رنگ دبیرستان را مو به مو، زیر و رو كردند. خانه سر جایش مانده بود، كلیسا هم كمابیش مثل اولش بود، ولی مدرسه شده بود دفتر جایی به اسم IKI. نیپونی‌ها آن‌قدر دور و بر خانه پرسه زدند و از در و دیوار خانه بالا و پایین رفتند كه همسایه‌ها به‌شان شك كردند و مجبور شدند به پلیس اطلاع دهند.